Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

Πάτρα: Συντονίζει τον αγώνα της η Πρωτοβουλία Συνταξιούχων Αχαΐας.



Στο κάλεσμα της Πρωτοβουλίας Συνταξιούχων Αχαΐας για την συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου στην αίθουσα του ΤΕΕ, επισημαίνονται τα εξής: 


"Ποιοι είμαστε.

Είμαστε απόμαχοι της δουλειάς αλλά όχι απόμαχοι της δράσης και των αγώνων.

Είμαστε συνταξιούχοι που μαζί με τους εργαζόμενους τους άνεργους και τα πλατιά λαϊκά στρώματα, γινόμαστε τα θύματα μιας ανάλγητης και καταστροφικής πολιτικής.

Είμαστε άνθρωποι που συνεχίζουμε την ενεργή συμμετοχή που είχαμε και σαν εργαζόμενοι, στους αγώνες για μια καλύτερη ζωή για μια άλλη κοινωνία που στο κέντρο της θα είναι οι άνθρωποι και όχι τα κέρδη του κεφαλαίου.

Γνωρίζουμε ποιοι είναι οι απώτεροι στόχοι αυτής της πολιτικής που επιβάλλουν τα μνημόνια. Έχουμε πολιτική άποψη και πολλοί από εμάς πολιτική και κομματική ένταξη. Δεν παριστάνουμε τους δήθεν ανεξάρτητους και ακομμάτιστους που στην πράξη ενισχύουν τις πολιτικές που αντιμαχόμαστε. Δεν είμαστε άχρωμοι και άοσμοι.

Η πολιτική μας άποψη και ένταξη δεν μας εμποδίζει , αλλά αντίθετα μας παροτρύνει χωρίς προϋποθέσεις, να διεκδικούμε την συμπόρευση με όλους όσους θέλουν να αντιπαλέψουν αυτές τις πολιτικές που μας οδηγούν στην εξαθλίωση. Σε όσους θέλουν να ενταχθούν σε ένα μεγάλο κίνημα εργαζόμενων, ανέργων, συνταξιούχων, μικρομεσαίων και λαϊκών στρωμάτων, για να ανατρέψουμε αυτές τις πολιτικές για να ανατρέψουμε αυτούς που ανατρέπουν την ζωή μας.

Η πρωτοβουλίας μας δεν διεκδικεί αυτάρεσκα την αποκλειστικότητα του συνταξιουχικού κινήματος. Θέλουμε να διαμορφώσουμε μαζί και με άλλες δυνάμεις, ένα περιβάλλον δράσης των συνταξιούχων που θα τους δίνει αισιοδοξία και ελπίδα για το μέλλον των ίδιων και των παιδιών τους. Θέλουμε να συμβάλουμε με όλες μας τις δυνάμεις στην ένταξη όλων των συνταξιούχων στην δράση, στα συνταξιουχικά σωματεία, την αλλαγή του προσανατολισμού και τον εκδημοκρατισμό των σωματείων έτσι ώστε να γίνουν πόλοι συσπείρωσης και δράσης προασπίζοντας τα συμφέροντα μας.

Θέλουμε επίσης οι συνταξιούχοι να αποτελέσουν μια σημαντική δύναμη ενεργητικής παρέμβασης και στήριξης στα κοινωνικά κινήματα του τόπου κατοικίας τους είτε αυτά αναφέρονται σε κοινωνικές παροχές, είτε σε αλληλέγγυες δράσεις, είτε σε περιβαλλοντικά προβλήματα.

Σας καλούμε την Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2014 στις 11:00 πμ στην αίθουσα του ΤΕΕ στην Τριών Ναυάρχων 40, να κουβεντιάσουμε και να συντονίσουμε τον αγώνα μας για την Ανατροπή."

Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014

ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΠΑΝΤΟΥ - ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ.



3-12-2014

Νέα μέτρα ολοκληρωτικής κατάργησης των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων προωθεί η συγκυβέρνηση σε συνεννόηση με την τρόικα που θα επιχειρήσει με διαφορά νομοθετικά τεχνάσματα να τα επιβάλει αυτή την περίοδο. Ένας τρόπος υπάρχει για να μην περάσουν αυτά τα σχέδια της καταστροφής, να σημάνει παντού παλλαϊκός συναγερμός και οι εργαζόμενοι, άνεργοι και συνταξιούχοι να βρεθούν στο δρόμο.

Συγκεκριμένα, λίγο πριν τη κατάρρευση του μαύρου μετώπου της συγκυβέρνησης, ετοιμάζονται να διαλύσουν πλήρως την κοινωνική ασφάλιση και να μετατρέψουν τις συντάξεις σε επιδόματα φτώχιας.

Προωθούν: 
Την αύξηση του ελάχιστου αριθμού των ενσήμων συνταξιοδότησης από 4.500 σε 6.000 ένσημα. 
Το πάγωμα των κύριων συντάξεων τώρα λόγω του φόβου της εκλογικής τους κατάρρευσης ενώ έχουν συμφωνήσει και σε μείωση ως και 20% την επόμενη περίοδο. 
Τη δραματική μείωση έως και κατάργηση της ενίσχυσης του ΕΚΑΣ. 
Την ουσιαστική κατάργηση των επικουρικών συντάξεων μέσω της σαρωτικής ενοποίησης των ταμείων, των μνημονιακών διατάξεων περί μηδενικού ελλείμματος των ταμείων και της διεύρυνσης της μαύρης και ανασφάλιστης εργασίας. 
Την αύξηση έως και 12 χρόνια των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης ακόμα και για αυτούς που έχουν ώριμα συνταξιοδοτικά δικαιώματα. 
Τη μείωση των κατώτερων συντάξεων που θα πέσουν ακόμα και κάτω από τα 320 ευρώ. 

Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να βρεθούμε όλοι στους δρόμους όπως και το 2001. Να υπερασπιστούμε την κοινωνική ασφάλιση, τη μεγαλύτερη κοινωνική κατάκτηση των εργαζόμενων και να παλέψουμε με κάθε τρόπο, για να μην περάσουν τα νέα αντεργατικά μέτρα.

Τα σωματεία, οι ομοσπονδίες, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι, να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στη κοινωνική ασφάλιση, να υπερασπιστούμε τα ασφαλιστικά μας ταμεία και τις συντάξεις μας. 

Συναγερμός παντού λοιπόν, σε κάθε γειτονιά, σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε σωματείο. Τώρα να προχωρήσουμε σε συνεδριάσεις των ΔΣ των σωματείων σε γενικές συνελεύσεις, με ανακοινώσεις, περιοδείες στους χώρους δουλειάς και κατοικίας, να οργανώσουμε την αντίσταση και αντεπίθεση των εργαζομένων, των συνταξιούχων και των ανέργων.

Καμιά επανάπαυση, καμιά ολιγωρία δεν επιτρέπεται αυτή την ώρα, που σχεδιάζεται η οριστική ταφόπλακα στο μέλλον των συντάξεών και των ταμείων μας. Να γίνουμε όλοι μια γροθιά για να υπερασπιστούμε την κοινωνική μας ασφάλιση

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 7/12/2014, 6μμ

ΔΕ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ

ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ

Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

Μεγάλη, ενωτική, ανατρεπτική η απεργιακή συγκέντρωση και πορεία της 27ης Νοέμβρη.




από τον Γιώργο Βασιλειάδη. 

Με νέα χαρακτηριστικά που επικεντρώνονται πλέον σε ένα κεντρικό πολιτικό στόχο, αυτόν της ανατροπής της μνημονιακής συγκυβέρνησης όσο πιο γρήγορα γίνεται, πραγματοποιήθηκε η γενική πανελλαδική απεργία της 27ης Νοέμβρη. 



Είναι φανερό πλέον πως τα επιμέρους ιδιαίτερα προβλήματα του κάθε κλάδου του κάθε Σωματείου του κάθε εργαζόμενου, άνεργου, συνταξιούχου, έχουν μια κοινή πηγή, ένα κοινό όνομα. Την βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική της μνημονιακής συγκυβέρνησης και το καθεστώς της τροϊκανής κηδεμονίας της χώρας. 

Για πρώτη ίσως φορά η απεργιακή συγκέντρωση και πορεία, είχε έντονη την παρουσία κομματικών λαβάρων και πανό, κυρίως του Σύριζα, ενώ έντονη ήταν και η κινητοποίηση όλου του κόμματος για την μαζική προσέλευση στις συγκεντρώσεις και πορείες. 


Για πρώτη επίσης φορά τα τελευταία χρόνια φάνηκε, έστω με έναν ιδιαίτερο τρόπο, διάθεση και από την πλευρά του ΠΑΜΕ να συμπορευθεί με όλους τους άλλους απεργούς σε μια κοινή παράλληλη πορεία προς το Σύνταγμα ανεβαίνοντας από την Ομόνοια μέσω της Πανεπιστημίου, ενώ από την Σταδίου παράλληλα ανέβαινε η άλλη πορεία.

Η μαζική ειρηνική και ενωτική συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων διαδηλωτών, ήταν αποτρεπτική για κάθε σκέψη επίθεσης των δυνάμεων καταστολής για να την διαλύσουν.

Το εργατικό λαϊκό κίνημα φαίνεται να κατανοεί την κρισιμότητα των ημερών και των πολιτικών εξελίξεων, αφυπνίζεται και συμμετέχει ενεργά ενώ στο αμέσως προσεχές διάστημα είναι αναγκαίο να παίξει καταλυτικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις και στην πορεία ανατροπής της συγκυβέρνησης.

Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

ΑΠΕΡΓΙΑ 27 Νοέμβρη 2014. ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΜΑΣ


Νοέμβρης 2014

ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΜΑΣ

Η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου δίνει καθημερινά δείγματα υποταγής στη τρόικα. Προπαγανδίζει «εξόδους» από τα μνημόνια για να παραπλανήσει το λαό, ενώ ταυτόχρονα  ετοιμάζεται για δυσβάστακτες  «νέου τύπου» μνημονιακές δεσμεύσεις. Το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να συνεχίσει και στη υποτιθέμενη μεταμνημονιακή εποχή, να  υπάρχει σίγουρη κερδοφορία για το ιδιωτικό κεφάλαιο σε βάρος των αναγκών του λαού και της χώρας μας. Υπερασπίζοντας τα  συμφέροντα του κεφαλαίου, η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τις  δαπάνες για την κοινωνική ασφάλιση, για τις συντάξεις, για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ως δαπάνες μη παραγωγικές που πρέπει να μειωθούν και να δοθούν σε επενδύσεις του ιδιωτικού κεφαλαίου. Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι αντιμετωπίζονται όχι ως  άνθρωποι αλλά ως απλοί αριθμοί. ΤΙΠΟΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ.
Τελευταίο δείγμα το προσχέδιο του προϋπολογισμού για το 2015 που προβλέπονται δαπάνες για την κοινωνική ασφάλιση και την πρόνοια, μειωμένες κατά  460 εκατ. ευρώ. Την ίδια στιγμή η φοροεπιδρομή στα λαϊκά στρώματα προβλέπει αύξηση των φόρων κατά 1,7 δις! Αδιάφορο αν τα ταμεία καταρρέουν. Αδιάφορο αν τα νοσοκομεία υπολειτουργούν. Αδιάφορο αν η προσδοκώμενη ελπίδα χρόνων για αξιοπρεπή γερατειά…γίνεται ουτοπία. Αδιάφορο αν τα δικά μας λεφτά στα ασφαλιστικά ταμεία, έγιναν μποναμάδες σε « εθνικούς επιχειρηματίες» για να αναπτύξουν τη τσέπη τους. Αδιάφορο αν κουρεύτηκαν τα αποθεματικά με το PSI. 
Οι τελευταίες προτάσεις του Βρούτση προς την τρόικα για ένταξη όλων των ταμείων, κύριων και επικουρικών, στο ΙΚΑ είναι η ταφόπετρα του ασφαλιστικού μας συστήματος. 
ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΞΕΜΠΕΡΔΕΥΟΥΝ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΑΙ ΝΑ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΟΥΝ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ.
Όποιος έχει ακόμα την αφελή ελπίδα ότι κάτι μπορεί να σωθεί, ας το ξανασκεφτεί. 
Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ. ΕΝΩΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΑΝΑΤΡΕΠΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ.
ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΙΩΞΟΥΜΕ, ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ.
Όλοι στην απεργιακή συγκέντρωση στις 27 Νοέμβρη 2014 στη πλατεία Κλαυθμώνος στις 11.00. Προσυγκέντρωση της Πρωτοβουλίας Συνταξιούχων στα Χαυτεία, (Αιόλου και Σταδίου) στις 10.30

                             Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

Χ. Παπαδέας: Η Γενική Απεργία της 27ης Νοέμβρη μπορεί να συμπαρασύρει τη συγκυβέρνηση στην κατάρρευσή της.

protovoulia-sintaksiouxon2

«Η «Η απεργία στις 27 Νοέμβρη μπορεί να αποτελέσει την αφορμή για την επανεκκίνηση των εργατικών αγώνων... μπορεί να αποτελέσει με τη συμμετοχή και τη μαζικότητα ένα πολιτικό γεγονός που κάτω από προϋποθέσεις θα συμπαρασύρει στην κατάρρευση τη συγκυβέρνηση», υπογραμμίζει μεταξύ άλλων με συνέντευξή του στο ergasianet.gr ο επικεφαλής της Πρωτοβουλίας Συνταξιούχων και μέλος του Γ/Σ του ΜΕΤΑ Χρήστος Παπαδέας. Καυτηριάζει τις συνδικαλιστικές πλειοψηφίες και ιδιαίτερα αυτή της ΓΣΕΕ, λέγοντας: «Παρά το γεγονός ότι η ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος, με τις συγκεκριμένες πλειοψηφίες, δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των εργαζόμενων -θα μπορούσαμε να πούμε ιδιαίτερα για την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ ότι σιγοντάρει με την πρακτική της το πέρασμα των αντεργατικών πολιτικών- εντούτοις, κάτω από την πίεση των αγωνιστικών δυνάμεων προχώρησε στην εξαγγελία της απεργίας».

Δεν παραλείπει, όμως, να παραδεχθεί ότι «και στο συνταξιουχικό κίνημα δε λείπουν τα προβλήματα της πολυδιάσπασης, του παραγοντισμού, των πολιτικών σκοπιμοτήτων», καθώς δεν έχει γίνει ακόμα κατορθωτός ο συντονισμός όλων των δυνάμεων του. Ωστόσο, πιστεύει «ότι μέσα από μια αγωνιστική διαδικασία που οδηγείται αντικειμενικά από την οξύτητα των προβλημάτων και της ανάγκης επιβίωσης των συνταξιούχων θα δημιουργούνται σιγά σιγά και με δυσκολίες οι προϋποθέσεις δημιουργίας ενός μεγάλου συνταξιουχικού κινήματος, που σε συνεργασία με το ενεργό συνδικαλιστικό κίνημα, θα συνδιαμορφώσει ένα κοινό μέτωπο αγώνα και ανατροπής των μνημνονιακών πολιτικών και των μνημονιακών κυβερνήσεων».

Αναφερόμενος στην κοινωνική ομάδα στην οποία ανήκει, αυτή των συνταξιούχων, όπως τονίζει είναι μια από τις κατηγορίες πολιτών που έχει υποστεί μεγάλες μνημονιακές μειώσεις, σε τέτοιο σημείο, ώστε να έχει δημιουργηθεί πρόβλημα επιβίωσης στην πλειονότητα των ατόμων αυτής. Όμως, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, «η αποκατάσταση των απωλειών από την περικοπή των συντάξεων, πέρα από την ηθική της πλευρά, συμβάλλει και στην τόνωση της ζήτησης και στην επανεκίνηση της οικονομίας».

Κληθείς να σχολιάζει τα περί μη μείωσης των συντάξεων από τους αρμοδίους, τις χαρακτηρίζει επικοινωνιακού τύπου και σημειώνει: «Πρέπει να γίνει καθαρό ότι οι μνημονιακές συγκυβερνήσεις μέχρι τώρα, με τους εφαρμοστικούς νόμους, έχουν θέσει τη κοινωνική ασφάλιση σε ένα καθεστώς “αυτόματου πιλότου”», με σκοπό την κατάργηση του κοινωνικού χαρακτήρα της, την απόσυρση του κράτους από τη χρηματοδότηση της και την ιδιωτικοποίηση της περίθαλψης και της επικούρισης. Και το αποδεικνύει, όπως λέει, τόσο ο Ν. 3863/2010 όσο και οι προθέσεις του υπουργείου Εργασίας για ένταξη όλων των ταμείων κύριας και επικουρικής ασφάλισης στο ΙΚΑ.

Ο Χ. Παπαδέας επισημαίνει ότι «ως εργαζόμενοι και συνταξιούχοι αλλά και συνολικά ως κοινωνία πρέπει να σταθούμε σθεναρά απέναντι στην προσπάθεια που γίνεται για αλλαγή του χαρακτήρα της ασφάλισης» και σχολιάζοντας τις δηλώσεις Σπυρόπουλου για σύνδεση της περίθαλψης με τα ένσημα, αφού τον χαρακτηρίζει ως «λαγό» για τα όσα προμηνύουν οι δηλώσεις του τονίζει: «Αυτό που προκαλεί με τη δήλωση Σπυρόπουλου είναι ο κυνικός και ανάλγητος τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει την υγεία και την περίθαλψη. Βάζει “μεζούρα” στο ύψιστο κοινωνικό αγαθό που είναι η ζωή και η υγεία του ανθρώπου».



ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ ΓΙΩΡΓΗ ΧΡΗΣΤΟΥ

Κύριε Παπαδέα, οι συνταξιούχοι είναι μια από τις κοινωνικές ομάδες που έχουν υποστεί μεγάλες μειώσεις στις συντάξεις. Ο υπουργός Εργασίας λέει και ξαναλέει ότι δε θα υπάρξουν νέες μειώσεις στις συντάξεις, και όμως πρόσφατα με εγκύκλιό του το υπουργείο Οικονομικών ενεργοποίησε νόμο του 2013, σύμφωνα με τον οποίο «στα εισοδήματα από μισθωτή εργασία και συντάξεις που καταβάλλονται αναδρομικά, διενεργείται παρακράτηση με συντελεστή 20% στο καταβαλλόμενο ποσό ανεξάρτητα από το έτος στο οποίο ανάγονται για να φορολογηθούν τα εισοδήματα αυτά». Θέλω ένα σχόλιο για αυτό...

Οι συνταξιούχοι είναι από τις πλέον πληττόμενες, από τις μνημονιακές πολιτικές, κοινωνικές κατηγορίες, όπως και οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι του 27%,, τα μικρομεσαία λαϊκά στρώματα, η νεολαία με την ανεργία στο 60% περίπου και χωρίς κανένα μέλλον μπροστά τους. Οι συνταξιούχοι έχουν υποστεί μειώσεις που σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπερνούν το 40% και το 50%, και αν συνυπολογίσουμε την περικοπή της 13ης και 14ης σύνταξης που χρησίμευαν για την κάλυψη συγκεκριμένων αναγκών, έχουν δημιουργήσει σε μεγάλη πλειονότητά τους πρόβλημα επιβίωσης. Να προσθέσουμε, επίσης, ότι υπάρχουν συνταξιούχοι που σε μεγάλο βαθμό συντηρούν, με τις λιγοστές δυνατότητες τους, άνεργα παιδιά και τις οικογένειες τους. 

Όσον αφορά στις επικοινωνιακές εξαγγελίες περί μη λήψης νέων μέτρων, προκειμένου να καθησυχάσουν τους συνταξιούχους, πρέπει να γίνει καθαρό ότι οι μνημονιακές συγκυβερνήσεις μέχρι τώρα, με τους εφαρμοστικούς νόμους, έχουν θέσει τη κοινωνική ασφάλιση σε ένα καθεστώς «αυτόματου πιλότου».

Αναφέρεστε, προφανώς, στο Ν. 3863/2010. Εξηγείστε μας τι σημαίνει αυτός ο νόμος για τις συντάξεις;

Ο Ν. 3863/2010 και οι προβλέψεις του για ρήτρα μηδενικού ελλείμματος των Ταμείων, που πρακτικά σημαίνει ότι -εφόσον διαπιστώνονται ελλείματα- αυτόματα θα μειώνονται και οι συντάξεις, έχει ρυθμίσει σε βάθος χρόνου τη λειτουργία της κοινωνικής ασφάλισης, με βάση τη νεοφιλελεύθερη φιλοσοφία που διέπει τις κυβερνητικές αλλά και τις ευρωπαϊκές, επιλογές που είναι η κατάργηση του κοινωνικού χαρακτήρα της, η απόσυρση του κράτους από τη χρηματοδότηση της και η ιδιωτικοποίηση της περίθαλψης και της επικούρισης.

Το γεγονός δε ότι προβλέπεται η εγγύηση μόνον αυτού που ονομάζουν «βασική σύνταξη» των 360 ευρώ, τα λέει όλα. Για να μη μιλήσουμε, για την ανάλγητη ρύθμιση της ρήτρας θανάτου, όπου καλούνται οι σύζυγοι να αποκληρώσουν τις συζύγους τους.

Οι τελευταίες αποκαλύψεις σχετικά με τις ρυθμίσεις που ετοιμάζει το υπουργείο Εργασίας και προβλέπει την ένταξη όλων των ταμείων κύριας και επικουρικής ασφάλισης στο ΙΚΑ, επιβεβαιώνουν με τον πλέον τρανταχτό τρόπο την πρόθεση για παραπέρα μείωση των συντάξεων.

Πώς σχολιάζετε τις πρόσφατες δηλώσεις του διοικητή του ΙΚΑ Ροβέρτου Σπυρόπουλου, τις οποίες μετά το υπουργείο Εργασίας χαρακτήρισε σαν «προσωπικές απόψεις», για σύνδεση της περίθαλψης με τα... ένσημα;

Ο κ. Σπυρόπουλος λειτουργεί σαν λαγός για την προετοιμασία της κοινωνικής γνώμης, προκειμένου να προωθηθούν παραπέρα οι πολιτικές ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης των παροχών υγείας. Πολιτικές που βρίσκονται μέσα στα πλαίσια των νεοφιλελεύθερων επιλογών της κυβέρνησης και της Ε.Ε., που σε μεγάλο βαθμό υλοποιούνται όπως, π.χ., στη συμμετοχή των ασφαλισμένων στα φάρμακα, την παροχή ιδιωτικών υπηρεσιών στα δημόσια νοσοκομεία, το περιορισμό του αριθμού των εξετάσεων κ.λπ., με πρωτεργάτες τους Γεωργιάδη – Βορίδη.

Αυτό που προκαλεί όμως με την δήλωση Σπυρόπουλου είναι ο κυνικός και ανάλγητος τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει την υγεία και την περίθαλψη. Βάζει «μεζούρα» στο ύψιστο κοινωνικό αγαθό που είναι η ζωή και η υγεία του ανθρώπου. Είναι αποτέλεσμα της μετάλλαξης ενός ανθρώπου, που υπήρξε από τα ανώτερα συνδικαλιστικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, αλλά σήμερα όμως έχει αποδεχθεί και έχει υποταχθεί πλήρως στα κελεύσματα της πιο αγοραίας μορφής του νεοφιλελευθερισμού!!!!!!

Να επανέλθουμε στη φορολόγηση του 20%. Πού πάει τελικά; Μήπως στο πλασματικό πρωτογενές πλεόνασμα;

Σχετικά με τη φορολόγηση 20% των αναδρομικών από μισθούς ή συντάξεις, αυτό που μπορεί να πεί κανείς είναι ότι η συγκυβέρνηση ανακαλύπτει απίθανους τρόπους για να εισπράξει οτιδήποτε από οποιαδήποτε πηγή, πάντα στο πλαίσιο της βασικής της αντίληψης για φόρτωμα όλων των φορολογικών βαρών στα συνήθη υποζύγια, προκειμένου να φανεί συνεπής στους «τροϊκανούς ηγεμόνες» περί πρωτογενών πλεονασμάτων. Οι στόχοι των πλεονασμάτων, αν και εφόσον είναι πραγματικοί, όσο και αν ικανοποιούν τους δανειστές μας δεν εχουν κανένα ενδιαφέρον για τα εξαθλιωμένα κοινωνικά στρώματα, μιας και αυτή ακριβώς η εξαθλίωση τους είναι που δημιουργεί αυτά τα πλεονάσματα. 

Εντέλει, είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης το ασφαλιστικό; Κινδυνεύει το ΕΚΑΣ;

Όσον αφορά στη βιωσιμότητα των ασφαλιστικών ταμείων, τα ίδια τα στοιχεία δείχνουν την αναποτελεσματικότητα των μέτρων που παίρνονται στο όνομα της σωτηρίας τους. Πώς μπορεί να επιβιώσουν όταν η ανεργία έχει φτάσει σε αυτά τα ύψη, όταν η ανασφάλιστη εργασία εχει γίνει ανεξέλεγκτη, μειώνονται οι ασφαλιστικές εισφορές για να «διεκολυνθούν» οι επιχειρήσεις, εξαφανίζονται τα αποθεματικά τους μέσω του PSI; Η κατάσταση αυτή που δημιουργήθηκε από συγκεκριμένες επιλογές χρησιμοποιείται τώρα σαν άλλοθι για την παραπέρα περικοπή των συντάξεων.

Ασφαλιστικά δικαιώματα και συντάξεις περικόπτονται, οι επικουρικές συντάξεις εξαφανίζονται, παροχές υγείας περιορίζονται και ιδιωτικοποιούνται, τα ασφαλιστικά ταμεία οδηγούνται στην κατάρρευση, μετά τη ληστεία των αποθεματικών τους… Τι πιστεύετε ότι πρέπει να γίνει; 

Πρώτα απ΄ όλα ως εργαζόμενοι και συνταξιούχοι αλλά και συνολικά ως κοινωνία πρέπει να σταθούμε σθεναρά απέναντι στην προσπάθεια που γίνεται για αλλαγή του χαρακτήρα της ασφάλισης. Είναι σημαντικό να τονίζεται ότι παραμένουμε σταθεροί στην θέση για ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ, μιας και ο όρος αυτός εμπεριέχει τα βασικά χαρακτηριστικά του κοινωνικού κράτους.

Στο πλαίσιο αυτό, ο αναδιανεμητικός χαρακτήρας του συνταξιοδοτικού συστήματος, όπου η μια γενιά χρηματοδοτεί την προηγούμενη, έρχεται σε αντίθεση με το κεφαλαιοποιητικό μοντέλο που επιχειρείται να επιβληθεί και όπου ο μελλοντικός συνταξιούχος «απολαμβάνει» μόνο ότι έχει καταβάλλει σαν εισφορές, αν θα μπορεί βέβαια να έχει μια σταθερή και μόνιμη εργασία. Αν κρίνουμε από τα αποτελέσμα της οικονομικής κρίσης και τα αποτελέσματά της, εύκολο είναι να κατανοήσουμε πότε, με ποιες προϋποθέσεις και με τι ύψος σύνταξης «ατενίζουν»το μέλλον τους σαν συνταξιούχοι οι σημερινοί εργαζόμενοι.

Ένα δεύτερο σημαντικό στοιχείο είναι τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων. Δεν πρέπει να ξεχνάμε και πρέπει να είναι στοιχείο μόνιμης διεκδίκησης η καταβολή των απωλειών από την διαχείριση των αποθεματικών, την υποχρεωτική άτοκη σχεδόν, κατάθεση τους στις τράπεζες και η χρησιμοποίηση αυτών των χρημάτων σαν επιδοτήσεις στις επιχειρήσεις για «αναπτυξιακούς» λόγους.

Περίπου το 2000, όταν πάλι ανέκυψε ζήτημα ασφαλιστικού, οι απώλειες αυτές είχαν υπολογισθεί σε περίπου 50 και πλέον δισ. ευρώ. Αυτά είναι χρήματα των εργαζόμενων και των σημερινών συνταξιούχων και κατά ένα τρόπο γίνεται προσπάθεια να ξεχαστούν, προβάλλοντας τώρα πλέον το επιχείρημα ότι λεφτά δεν υπάρχουν και «τούτων δοθέντων» πρέπει να προχωρήσουμε σε περικοπές.

Δεν ξέρω πώς θα τη ονομάζαμε αυτή την πρακτική αν συνέβαινε μεταξύ ιδιωτών: Υπεξαίρεση μήπως; Κλοπή ίσως; Το παχύδερμο όμως που λέγεται Πολιτεία και όσοι τη διαχειρίστηκαν μέχρι τώρα δεν φαίνεται να συγκινούνται. 

Ποιες οι θέσεις σας ως Πρωτοβουλία Συνταξιούχων; Πώς μπορεί να επιζήσει και να «υπηρετήσει» το ρόλο του το ασφαλιστικό σύστημα, τον κοινωνικό του ρόλο;

Βασικό αίτημα του συνταξιουχικού κινήματος είναι η αποκατάσταση των απωλειών των ασφαλιστικών ταμείων από το περίφημο PSI, το κούρεμα των ομολόγων. Πέρα από το γεγονός ότι τα αποθεματικά αυτά μετατράπηκαν σε ομόλογα, από την τράπεζα της Ελλάδας, χωρίς την άδεια των Ταμείων, είναι εξωφρενικό να κουρεύονται ομόλογα ασφαλιστικών φορέων που αφορούν σε χρήματα - κουμπαρά εργαζόμενων και συνταξιούχων που προορίζονται για να εξασφαλίσουν ένα αξιοπρεπές συντάξιμο βίο.

Το ασφαλιστικό σύστημα για να επιζήσει και να εκπληρώσει τον κοινωνικό του ρόλο πρέπει να εξασφαλίσει την οικονομική του βιωσιμότητα μέσω της εξεύρεσης νέων πόρων. Οι πόροι αυτοί μπορούν να εξευρεθούν από διάφορες πηγές -έχουν κατατεθεί από διάφορες μελέτες και ειδικούς επιστήμονες προτάσεις, όπως, για παράδειγμα, ένα ποσοστό από τα τυχερά παιχνίδια, από τις τραπεζικές συναλλαγές, από την αύξηση των αντικειμενικών αξιών, από μελλοντικά έσοδα των υδραγονανθράκων κ.λπ.- που σε συνδιασμό με μια άλλη αναπτυξιακή πολιτική που θα αυξάνει την απασχόληση και θα μειώνει την ανεργία, θα δημιουργεί τα απαραίτητα για το μέλλον αποθεματικά των ταμείων.

Υπάρχει, όμως, και η άμεση ανάγκη ανακούφισης των συνταξιούχων προκειμένου να αντεπεξέλθουν στις ανάγκες επιβίωσης τους. Η αποκατάσταση των απωλειών από την περικοπή των συντάξεων, πέρα από την ηθική της πλευρά, συμβάλλει και στην τόνωση της ζήτησης και στην επανεκίνηση της οικονομίας. 

Το ΣτΕ έκρινε πριν από λίγο καιρό ως συνταγματικές τις περικοπές στις κύριες συντάξεις, περικοπές που επέβαλε η συγκυβέρνηση με μνημονιακό νόμο. Όπως είπε χαρακτηριστικά, δεν είναι αντίθετες στο άρθρο 22 του Συντάγματος. Είναι μια «δοτή» απόφαση; Διότι το τελευταίο διάστημα, όπως μπορεί πολύ εύκολα να παρατηρήσει ο κάθε πολίτης αυτής της χώρας, η Δικαιοσύνη μάλλον δεν είναι τυφλή, μάλλον βλέπει με το ένα μάτι προς την πλευρά των μνημονίων. Και θα πρέπει σε αυτό το σημείο να υπογραμμίζει κάποιος ότι αντισυνταγματικές έκρινε τις περικοπές δύο συγκεκριμένων κατηγοριών: των δικαστών, των ιδίων δηλαδή, και των ένστολων στους οποίους περιλαμβάνονται και οι δυνάμεις καταστολής.

Δυστυχώς δεν μπορούμε να πούμε ότι η Δικαιοσύνη έχει σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Εκτός από εξαιρέσεις, δεν μπορεί να απεξαρτηθεί από τους δεσμούς της με την εξουσία και με τις αποφάσεις της ουσιαστικά απαξιώνει το θεσμό, αφού μεροληπτεί υπέρ της εξουσίας δείχνοντας και τον ταξικό της προσανατολισμό.

Σε ένα ποιο γενικό θέμα, τώρα, αυτό της γενικής απεργίας ΑΔΕΔΥ και ΓΣΕΕ στις 27 Νοεμβρίου. Θα συμμετάσχετε; Πιστεύετε ότι άργησε να γίνει ένα κοινό μέτωπο και ποιος ευθύνεται για αυτό; Στο χώρο των συνταξιούχων, αντιμετωπίζετε προβλήματα ανάλογα, εννοώ καθυστέρησης, διάσπασης του κινήματος;

Η απεργία στις 27 Νοέμβρη μπορεί να αποτελέσει την αφορμή για την επανεκκίνηση των εργατικών αγώνων. Παρά το γεγονός ότι η ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος, με τις συγκεκριμένες πλειοψηφίες, δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των εργαζόμενων -θα μπορούσαμε να πούμε ιδιαίτερα για την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ ότι σιγοντάρει με την πρακτική της το πέρασμα των αντεργατικών πολιτικών- εντούτοις, κάτω από την πίεση των αγωνιστικών δυνάμεων προχώρησε στην εξαγγελία της απεργίας.

Η 27η Νοέμβρη μπορεί να αποτελέσει με τη συμμετοχή και τη μαζικότητα ένα πολιτικό γεγονός που κάτω από προϋποθέσεις θα συμπαρασύρει στην κατάρρευση τη συγκυβέρνηση. Οι αντιλαϊκές μνημονιακές πολιτικές έχουν και ιδιοκτήτες και υπερασπιστές. Η απεργία πρέπει αν λάβει έντονα πολιτικά χαρακτηριστικά ενάντια σε αυτούς που καταστρέφουν τη ζωή και τη χώρα μας προς όφελος συγκεκριμένων οικονομικών συμφερόντων. Οι συνταξιούχοι θα είναι παρόντες και η Πρωτοβουλία Συνταξιούχων κάνει ό,τι μπορεί για τη μεγαλύτερη δυνατή μαζικοποίηση των απεργιακών συγκεντρώσεων και πορειών σε ένα ενωτικό και αγωνιστικό πνεύμα.

Βέβαια, και στο συνταξιουχικό κίνημα δε λείπουν τα προβλήματα της πολυδιάσπασης, του παραγοντισμού, των πολιτικών σκοπιμοτήτων. Δεν έχει γίνει ακόμα κατορθωτός ο συντονισμός όλων των δυνάμεων του. Πιστεύουμε ότι μέσα από μια αγωνιστική διαδικασία που οδηγείται αντικειμενικά από την οξύτητα των προβλημάτων και της ανάγκης επιβίωσης των συνταξιούχων θα δημιουργούνται σιγά σιγά και με δυσκολίες οι προϋποθέσεις δημιουργίας ενός μεγάλου συνταξιουχικού κινήματος, που σε συνεργασία με το ενεργό συνδικαλιστικό κίνημα, θα συνδιαμορφώσει ένα κοινό μέτωπο αγώνα και ανατροπής των μνημνονιακών πολιτικών και των μνημονιακών κυβερνήσεων. Σε αυτή την κατεύθυνση, η Πρωτοβουλία Συνταξιούχων θα δώσει όλες της τις δυνάμεις.

Τετάρτη, 12 Νοεμβρίου 2014

Αρχίζει ξανά να πλανιέται το φάντασμα στον ευρωπαϊκό ουρανό ; Ο «ταξικός πόλεμος» από την ευρωπαϊκή περιφέρεια στο κέντρο.





ΤΟΥ ΑΝΕΣΤΗ ΤΑΡΠΑΓΚΟΥ 
Θεσσαλονίκη - Νοέμβριος 2014

Ήδη από την πρώτη εβδομάδα του Οκτωβρίου οι εργαζόμενοι στους γερμανικούς σιδηροδρόμους (Deutsche Bahn), με αιχμή του δόρατος τους μηχανοδηγούς (GDL) ξεκίνησαν απεργιακές κινητοποιήσεις που παρέλυσαν τα δύο-τρίτα του σιδηροδρομικού δικτύου. Κινητοποιήσεις που συνεχίστηκαν ολόκληρο τον επόμενο μήνα και μέχρι σήμερα, διεκδικώντας αύξηση των μισθών κατά 5%, και μείωση του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας κατά δύο ώρες (από τις 39 στις 37). Τους σιδηροδρομικούς ακολούθησαν αμέσως μετά οι αεροπόροι της Lufthansa με το συνδικάτο τους (Cockpit) να επιδιώκει την προστασία του προσυνταξιοδοτικού τους καθεστώτος στα 55 χρόνια με το 60% των αποδοχών μέχρι της συμπλήρωσης του ορίου των 65 χρόνων.
Στον ίδιο χρόνο στα μέσα Οκτωβρίου τα αριστερά γαλλικά συνδικάτα (CGT, FSU, Solidaires), πραγματοποίησαν μια μεγάλη διαδήλωση στο κέντρο του Παρισιού και στις υπόλοιπες γαλλικές πόλεις για την προάσπιση της κοινωνικής ασφάλισης που έχει μπει στο στόχαστρο της κυβέρνησης των σοσιαλιστών του Φ. Ολάντ. Πραγματικά με απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής συντάχθηκαν οι Μεγάλοι Προσανατολισμοί Οικονομικής Πολιτικής, ως συνέχεια της Συνθήκης της Λισαβόνας, που επιδιώκει να εφαρμόσει η γαλλική κυβέρνηση με διακηρυγμένους στόχους την μείωση του κατώτατου μισθού (SMIG) και την περικοπή των δαπανών για τις συντάξεις και τις ιατρικές νοσηλευτικές υπηρεσίες της Κοινωνικής Ασφάλισης.

Ακολουθεί στην τελευταία εβδομάδα του Οκτωβρίου η μεγάλη κινητοποίηση των ιταλών εργαζομένων στη Ρώμη ενάντια στην κατάργηση του περίφημου άρθρου 18, που επιχειρεί να προωθήσει η σοσιαλφιλελεύθερη κυβέρνηση της κεντροαριστεράς του Μ. Ρέντζι, με βάση το οποίο ο εργαζόμενος που απολύεται παράνομα και καταχρηστικά, για πολιτικούς και συνδικαλιστικούς λόγους, επαναπροσλαμβάνεται υποχρεωτικά στην επιχείρηση, αντί να εισπράττει απλά μισθούς υπερημερίας. Αυτή η νομική διάταξη είναι εξαιρετικά εμβληματική για το ιταλικό εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα (άλλωστε στην κινητοποίηση της 23-Οκτωβρίου συμμετείχε και η CGIL, που πρόσκειται στη σοσιαλδημοκρατική πτέρυγα του Δημοκρατικού Κόμματος), στο βαθμό που ψηφίστηκε μετά το «θερμό φθινόπωρο» των μεγάλων εργατικών αγώνων του 1969, κάτω από την ισχύ του συνδικαλιστικού κινήματος που είχε κατορθώσει να επιβάλλει και την λειτουργία σχετικών εργοστασιακών συμβουλίων στη μεταλλουργία, αλλά και του ευνοϊκού συσχετισμού των πολιτικών δυνάμεων. Είναι χαρακτηριστικό ότι το άρθρο 18 είχε επιχειρηθεί να καταργηθεί με την μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας που προωθούσε η μπερλουσκονική κυβέρνηση το Νοέμβριο του 2001, με αποτέλεσμα την μεγαλειώδη ιστορική συγκέντρωση των ιταλικών συνδικάτων στη Ρώμη των τριών εκατομμυρίων εργαζομένων.

Το αγωνιστικό επιστέγασμα έρχεται στις 6-Νοεμβρίου με την τεράστια διαδήλωση των τριών εργατικών συνομοσπονδιών (CSC, FGTB, CGSLB) στη βελγική πρωτεύουσα με την συμμετοχή 120 χιλιάδων εργαζομένων, και μάλιστα σχεδόν αποκλειστικά από τα κατώτερα στρώματα της εργατικής τάξης (μηχανοτεχνίτες, νοσηλεύτριες, εργάτες υφαντουργίας κλπ.), ενάντια στα μέτρα λιτότητας και ιδιωτικοποιήσεων της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Μετά από την επιτυχία αυτής της κινητοποίησης στην ίδια την διοικητική καρδιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προγραμματίζονται κυλιόμενες περιφερειακές κινητοποιήσεις που οδηγούν σε πανεργατική απεργία στις 15-Δεκεμβρίου. Μάλιστα αυτά διαδραματίζονται στο ευρωπαϊκό κέντρο των Βρυξελλών όπου διαπιστώνεται ότι το 42% του πληθυσμού, αν δεν λειτουργούσε η κοινωνική ασφάλιση (που επιχειρείται να αποδομηθεί) θα βρίσκονταν κάτω από το όριο της φτώχειας.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι μέσα στις τελευταίες τέσσερις εβδομάδες πραγματοποιούνται μαζικές εργατικές κινητοποιήσεις με κοινές κοινωνικές και πολιτικές επιδιώξεις : Τερματισμό της εισοδηματικής λιτότητας, προάσπιση του καθεστώτος της κοινωνικής ασφάλισης, αποτροπή των ιδιωτικοποιήσεων, αυξήσεις των μισθών, προστασία του εργασιακού καθεστώτος από τις αυθαίρετες απολύσεις. Τα ευρωπαϊκά συνδικάτα, αριστερά αλλά και σοσιαλδημοκρατικής απόχρωσης, εμφανίζονται εκ νέου αγωνιστικά στο προσκήνιο επιχειρώντας να αποτυπώσουν το ρόλο τους ως ισχυρές «αντί-εξουσίες» απέναντι στις ακραία νεοφιλελεύθερες πολιτικές που σαρώνουν, σε διαφορετικό βαθμό σε κάθε χώρα, κάθε δομικό στοιχείο που συγκροτούσε το μέχρι πρόσφατα «κοινωνικό εργασιακό καθεστώς» στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Είχε ήδη προηγηθεί ένα ευρύ απεργιακό εργατικό κίνημα στις τρεις χώρες του ευρωπαϊκού νότου (Πορτογαλία, Ισπανία, Ελλάδα) που είχαν βρεθεί ήδη από την αρχή της δεκαετίας του 2010 στο μάτι του κυκλώνα της χρηματοπιστωτικής κερδοσκοπίας, των προγραμμάτων στήριξης, του βρόγχου του δημόσιου χρέους και των μνημονιακών πολιτικών που καθιστούσαν την εργατική δύναμη «φθηνή, πειθήνια, απορρυθμισμένη», και μετακύλειαν το βάρος της αποπληρωμής των τοκοχρεολυσίων και της διάσωσης των τραπεζών ευθέως στους ώμους του εργαζόμενου λαού. Παράλληλες υπήρξαν οι κινητοποιήσεις των πλατειών (Ντελ Σολ και Συντάγματος), που ανέδειξαν μια πρωτοφανέρωτη λαϊκή δυναμική. Παρόλα αυτά οι πολιτικές των μνημονίων δεν κατέστη δυνατό να ανατραπούν, εντούτοις οδήγησαν στις τρεις αυτές χώρες στην λαϊκή μετατόπιση προς τα αριστερά, με την καταβαράθρωση της σοσιαλδημοκρατίας και την ιδιαίτερη ενίσχυση των αριστερών ριζοσπαστικών σχηματισμών (ΣΥΡΙΖΑ, Μπλόκο, ΚΚ Πορτογαλίας, Ποντέμος, Ενωμένη Αριστερά της Ισπανίας).

Η επιμονή των αστικών τάξεων των ισχυρών πλέον κεντρικών ευρωπαϊκών κρατών (Ιταλίας, Γαλλίας, Βελγίου, Γερμανίας) στην χορήγηση του ίδιου δηλητηριώδους φαρμάκου σε πολλαπλάσιες δόσεις, οδηγεί πλέον στην αφύπνιση του λαϊκού εργατικού κινήματος σ’ αυτές: Ο «ταξικός πόλεμος» μεταφέρεται στο ίδιο το ευρωπαϊκό κέντρο, με πολλαπλάσιες ενδεχομένως επιπτώσεις από ό,τι στις περιφερειακές ευρωπαϊκές χώρες, μια και σ’ αυτές έχουν λειτουργήσει ιστορικά εργατικά και αριστερά κινήματα μεγάλης εμβέλειας (λ.χ. Γαλλικός Μάης – Ιούνης 1968, ιταλικό φθινόπωρο 1969). Το κύμα της ριζοσπαστικής κοινωνικής αντιπαλότητας προς τις γενικευμένες πολιτικές λιτότητας, ιδιωτικοποίησης των δημόσιων υπηρεσιών, αποδιάρθρωσης των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης κλπ., δεν αφορά πλέον μόνον τις χώρες που μπήκαν στο μάτι του κυκλώνα των μνημονιακών πολιτικών, αλλά τις ίδιες τις μητροπόλεις του ευρωπαϊκού καπιταλισμού : Το φάντασμα αρχίζει πλέον να πλανιέται πάνω από τον ευρωπαϊκό ουρανό.

Κυριακή, 26 Οκτωβρίου 2014

Πρωτοβουλίες Συνταξιούχων : Πρωτοποριακές ριζοσπαστικές συγκροτήσεις


                                                
Του ΑΝΕΣΤΗ ΤΑΡΠΑΓΚΟΥ
Θεσσαλονίκη – Οκτώβριος 2014
​Οι συντάξεις όπως και η απασχόληση, οι μισθοί των ενεργών εργαζομένων όπως και η φορολόγηση των λαϊκών στρωμάτων, βρέθηκαν στο επίκεντρο των μνημονιακών πολιτικών της τελευταίας τετραετίας (2010 – 14), με συνεχείς περικοπές που έφτασαν μέχρι και το 40%, ενώ η ανεργία εκτινάχθηκε από το 8% στο 27% του εργατικού δυναμικού. Σήμερα εξ αιτίας της πολιτικής του ακραίου νεοφιλελευθερισμού, ο αριθμός των ανέργων και των συνταξιούχων ξεπερνά πλέον σημαντικά τον αριθμό των ενεργών εργαζομένων, πράγμα που υποδηλώνει μια κοινωνική κατάσταση παραγωγικής καταστροφής. Η σταδιακή μείωση των κυρίων και επικουρικών συντάξεων με τους αλλεπάλληλους εφαρμοστικούς νόμους των μνημονίων, πραγματοποιήθηκε εξ αιτίας τριών παραγόντων :
​α) Της αλματώδους αύξησης της ανεργίας λόγω της κρίσης υπερσυσσώρευσης και της περιοριστικής εισοδηματικής πολιτικής, που αποστερεί από τους οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης από τους αναγκαίους πόρους ασφαλιστικών εισφορών.
​β) Της συνεχούς μείωσης του ποσοστού των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών, προκειμένου το επιχειρηματικό κεφάλαιο να ελαφρύνεται από το βάρος του εργατικού κόστους και να αυξάνει το ποσοστό κερδοφορίας του.
​γ) Της χρησιμοποίησης των πόρων που περικόπτονται από τις συντάξεις καθώς και από το «κούρεμα» των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων, για την αποπληρωμή των ετήσιων δόσεων των τοκοχρεολυσίων του εθνικού χρέους.


​Εντούτοις στη σημερινή συγκυρία, πέρα από αυτές τις σταδιακές περικοπές της προηγούμενης περιόδου, αναδεικνύεται στο προσκήνιο το εφιαλτικό σκηνικό της εφαρμογής του νόμου 3863 / 2010 (Κουτρουμάνη – Λοβέρδου), που πρόκειται να επιφέρει από την αρχή του 2015 την ολοκληρωτική κατακρεούργηση των ασφαλιστικών παροχών, δηλαδή την εγγυημένη κατώτατη σύνταξη (που μετατρέπεται πλέον σε κοινωνικό βοήθημα) των 360 ευρώ για το σύνολο των διαφόρων κατηγοριών συνταξιούχων.
 
​Απέναντι σ’ αυτή την κυριολεκτική λεηλασία των συντάξεων, όπως και των μισθών των ενεργών εργαζομένων, στην τελευταία διετία (σε αντίθεση με την πρώτη μνημονιακή περίοδο 2010 – 12), αναπτύχθηκε μια εξαιρετικά υποτονική αντίδραση του συνταξιουχικού κόσμου, πράγμα που άλλωστε αποτυπώθηκε και εκλογικά με την κυριαρχία των συντηρητικών παρατάξεων στους συνταξιούχους, τη στιγμή που η Ριζοσπαστική Αριστερά υπερτερεί στη μισθωτή εργασία, στους ανέργους και στη νεολαία. Ανάμεσα στους λόγους που προκαλούν αυτή την παρατεταμένη αδρανοποίηση των συνταξιουχικών οργανώσεων είναι :


​1) Η σχετική «συντηρητικοποίηση» στις μετά την εργασία ηλικίες του πληθυσμού, πράγμα βέβαια που δεν είναι νομοτελειακό και μη – αναστρέψιμο χαρακτηριστικό.


​2) Το γεγονός ότι καταγράφεται μια πανσπερμία συνταξιουχικών σωματείων, με έντονα «συντεχνιακά» χαρακτηριστικά, πέραν της αναγκαίας ενιαίας συνδικαλιστικής συγκρότησης στη βάση της κοινής κοινωνικής ταυτότητας (συνταξιούχοι) και των κοινών ζωτικών προβλημάτων της συνεχούς απομείωσης των ασφαλιστικών παροχών.


​3) Τέλος, η καθαρά φορμαλιστική υπόσταση των συνταξιουχικών οργανώσεων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα (λ.χ. διοργάνωση εκδρομών, παραστάσεων κλπ.), χωρίς αγωνιστική κοινωνική υπόσταση, καθώς και η απειροελάχιστη εξάπλωση και συνδικαλιστική πυκνότητα των σωματείων συνταξιούχων στον ιδιωτικό τομέα της ασφάλισης στο ΙΚΑ, που είναι και η μαζικότερη κατηγορία, που υφίστανται ως «συνδικαλιστικές σφραγίδες» με κοινωνικές εκπροσωπήσεις της τάξης του 1% - 2% του συνταξιουχικού κόσμου.


​Σ’ αυτή την καταφανή ανεπάρκεια προβολής μιας αποτελεσματικής αντίστασης των συνταξιούχων, ήρθαν να ανταποκριθούν οι Πρωτοβουλίες Συνταξιούχων (σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις), που συσπειρώνουν ένα ριζοσπαστικό συνταξιουχικό δυναμικό από όλους τους κλάδους των εργαζομένων, στη βάση της κοινής ταυτότητας και των ομοειδών ζωτικών προβλημάτων. Η ανάπτυξη της παρέμβασής τους, παράλληλα είναι αλήθεια με συνταξιουχικές οργανώσεις της επιρροής του ΠΑΜΕ (που εντούτοις κινούνται κατά έναν τρόπο διαχωριστικό), έτειναν να προσδώσουν μιαν ορισμένη δυναμική στην κοινωνική άμυνα αυτού του στρώματος του πληθυσμού. Με δεδομένη την επικρατούσα κατάσταση η διεύρυνση και δράση αυτών των μορφών πρωτοποριακής συγκρότησης των ριζοσπαστικών δυνάμεων, αντιπροσωπεύει την πλέον ασφαλή εγγύηση για την κινηματική ανάταξη των συνταξιούχων.


​Βέβαια και στην καλύτερη ακόμη των περιπτώσεων, αυτή η παρέμβαση των Πρωτοβουλιών Συνταξιούχων, δεν μπορεί να επιφέρει αποτελέσματα χωρίς την συμπαράταξη με τις ταξικές και αγωνιστικές δυνάμεις της ενεργού εργατικής τάξης, καθώς και τις αναγκαίες οργανωτικές μορφές συγκρότησης του πολυπληθέστατου άνεργου εργατικού δυναμικού, από το οποίο τα τρία τέταρτα ανήκουν στην κατηγορία των μακροχρόνια ανέργων. Και προφανώς σ’ αυτό το επίπεδο συναντά κανείς την αδρανοποίηση των περισσοτέρων θεσμικών συνδικαλιστικών οργανώσεων, εξ αιτίας της παραλυτικής δράσης του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, εντούτοις όμως η παρέμβαση των ριζοσπαστικών εργατικών δυνάμεων μπορεί να επιφέρει την αντιστροφή της πορείας των πραγμάτων.


​Η ενεργός λειτουργία και ο αγωνιστικός προσανατολισμός των Πρωτοβουλιών Συνταξιούχων έχει τη δυνατότητα να επιφέρει την κοινωνική συσπείρωση μιας ευρύτερης «κρίσιμης μάζας» συνταξιούχων, η οποία και να δίνει τον τόνο απέναντι στην επικρατούσα καθήλωση, να πρωτοστατήσει σε κινητοποιήσεις για την αποτροπή της εφαρμογής του νόμου 3863 / 2010, να θέσει σε παράλληλη κίνηση τα όποια σωματεία συνταξιούχων εγκαταλείπουν την αδράνεια, να αναγεννήσει το κίνημα με όρους μαζικότητας, δημοκρατίας και αποτελεσματικότητας, που απουσιάζουν απελπιστικά σήμερα, να συμβάλει πολιτικά στην εκδίωξη της μνημονιακής συγκυβέρνησης, να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στις μεταβατικές διαδικασίες που θα δρομολογηθούν με την Αριστερά στη διακυβέρνηση της χώρας.

Πέμπτη, 2 Οκτωβρίου 2014

Ενωτική και αγωνιστική η σημερινή κινητοποίηση των συνταξιούχων.


Συγκέντρωση διαμαρτυρίας ενάντια στις νέες περικοπές των συντάξεων που επιχειρούν τρόικα και κυβέρνηση πραγματοποίησαν σήμερα Πέμπτη το πρωί  στην πλατεία Κλαυθμώνος, ενώ στη συνέχεια έκαναν πορεία προς το μέγαρο Μαξίμου, Συνταξιουχικές Οργανώσεις  και η Πρωτοβουλία Συνταξιούχων.

Όπως αναφέρει στο κάλεσμά της η Πρωτοβουλία Συνταξιούχων, "συνειδητά, μεθοδευμένα και με ανάλγητο τρόπο η υποταγμένη κυβέρνηση των Μνημονίων οδηγεί την κοινωνική ασφάλιση στη διάλυσή της. Ασφαλιστικά δικαιώματα και συντάξεις περικόπτονται, οι επικουρικές συντάξεις εξαφανίζονται, παροχές υγείας περιορίζονται και ιδιωτικοποιούνται, τα ασφαλιστικά ταμεία οδηγούνται στην κατάρρευση μετά τη ληστεία των αποθεματικών τους".

Η Πρωτοβουλία Συνταξιούχων καλεί όλες τις οργανώσεις και τα σωματεία:

* Να βάλουν φραγμό στην επιχειρούμενη σήμερα μείωση των κύριων συντάξεων κατά 30% σε εφαρμογή της αρχής της «αναλογικότητας εισφορών και παροχών».

* Να αποκρούσουν την απάνθρωπη επίθεση που προδιαγράφει ο μνημονιακός νόμος των Λοβέρδου - Κουτρουμάνη για την κατακόρυφη μείωση των συντάξεων στα 360 ευρώ από την αρχή του 2015.

* Πλήρη αποκατάσταση όλων των συντάξεων στα επίπεδα του 2010, με την άμεση κατάργηση όλων των εφαρμοστικών νόμων των Μνημονίων που έχουν επιφέρει αυτές τις μειώσεις.

* Κοινωνικοποίηση και δήμευση της πρόσθετης κερδοφορίας που αποκόμισε το επιχειρηματικό κεφάλαιο τα τελευταία πέντε χρόνια των 60 δισ. ευρώ και τη χρησιμοποίηση αυτών των πόρων για την στήριξη του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, των δημόσιων υπηρεσιών υγείας και παιδείας, των εκατοντάδων χιλιάδων ανέργων.

* Επαρκή χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος μέσα από την τριμερή χρηματοδότηση και την ανεύρεση νέων πόρων.


Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2014

Ενωτική αγωνιστική κινητοποίηση των συνταξιούχων την ΠΕΜΠΤΗ 2/10/ 2014 στην ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ.



Ενωτική αγωνιστική κινητοποίηση των συνταξιούχων για την υπεράσπιση της ζωής και της αξιοπρέπειας.

Συνειδητά, μεθοδευμένα και με ανάλγητο τρόπο η υποταγμένη κυβέρνηση των μνημονίων οδηγεί την κοινωνική ασφάλιση στην διάλυση της.

Ασφαλιστικά δικαιώματα και συντάξεις περικόπτονται, οι επικουρικές συντάξεις εξαφανίζονται, παροχές υγείας περιορίζονται και ιδιωτικοποιούνται, τα ασφαλιστικά ταμεία οδηγούνται στην κατάρρευση μετά την ληστεία των αποθεματικών τους. Αυτοί που δώσανε τις εισφορές μας δανεικά και αγύριστα στους μεγαλοεπιχειρηματίες για την «ανάπτυξη» της χώρας, αυτοί που τζογάρανε στο χρηματιστήριο και στα δομημένα ομόλογα, αυτοί που «κουρέψανε» το αποκούμπι της ζωής μας, τώρα κάνουν την ασφάλιση και τη υγεία εμπόρευμα και πεδίο επιχειρηματικής δραστηριότητας μεγάλων οικονομικών συμφερόντων.

Έχοντας δημιουργήσει το «μηχανισμό» αυτόματης μείωσης των συντάξεων μέσω της ρήτρας βιωσιμότητας και την συνεχή μείωση της συμμετοχής του κράτους στη χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης, δείχνουν στο βάθος του κοντινού ορίζοντα το «επίτευγμα» των 360 Ευρώ βασικής σύνταξης. 

Οι πολιτικές αυτές έχουν οδηγήσει σε:

-Μείωση των συντάξεων πάνω από 30%

-ανείσπρακτες εισφορές 12 δις ευρώ

-απώλεια ασφαλιστικών εισφορών 10,5 δις ευρώ το χρόνο από την μείωση των μισθών

-μείωση εσόδων από ανασφάλιστη εργασία 8,5 δις το χρόνο

-χρέη κράτους προς ασφαλιστικά ταμεία 12 δις

-απώλεια από το PSI 13 δις -Με την κατάσταση που επικρατεί στην αγορά εργασίας θα είναι αδύνατη η συμπλήρωση προϋποθέσεων πλήρους σύνταξης στα 40 χρόνια εργασίας

-Οι συνταξιούχοι, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, τα πλατιά λαϊκά στρώματα είναι τα θύματα μιας μαζικής εξαθλίωσης, τα μόνιμα υποζύγια της αβάσταχτης υπερφορολόγησης που οδηγεί στην απώλεια ακόμα και του ελάχιστου που μπορεί να επιτύχει ένας εργαζόμενος μετά από πολυετή εργασία και με πολλές στερήσεις. Τη κατοικία. Ένα τέρας που ονομάζεται ΕΝΦΙΑ απειλεί να την λεηλατήσει!!!!!

Σήμερα ο Ελληνικός λαός ζεί σε ένα κράτος υποτελές με την ζωή του να λεηλατείται από μια ανελέητη οικονομική φρίκη.

Στους συνταξιούχους όπως και στους εργαζόμενους και τους άνεργους, στα θύματα της καταστροφής, τίθενται ένα μεγάλο ερώτημα: Δώσαμε τα χέρια μας και το μυαλό μας για να δημιουργήσουμε τον πλούτο αυτής της χώρας, στηρίξαμε την ελπίδα μας για το μέλλον το δικό μας, των παιδιών μας και των εγγονιών μας, αποταμιεύσαμε τον ιδρώτα μας για μια αξιοπρεπή ζωή στα γηρατειά μας. 

ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ;

ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ;

ΔΕΝ ΘΑ ΑΓΩΝΙΣΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ;

Αυτή η τεραστίων διαστάσεων εξαθλίωση όλων των κατηγοριών των συνταξιούχων, των ανέργων, των εργαζομένων και των στρωμάτων της νεολαίας, επιβάλλει σήμερα την πιο μαζική, ενωτική, και αποτελεσματική αντίθεση και κινηματική δράση όλων των σωματείων και πρωτοβουλιών του συνταξιουχικού κόσμου. Στη σημερινή συγκυρία δεν πρόκειται απλά για την διοργάνωση κοινωνικών διαμαρτυριών για επιμέρους άδικες ρυθμίσεις, αλλά απεναντίας πρόκειται για την αναγκαιότητα δρομολόγησης ισχυρών και ρωμαλέων κινητοποιήσεων (μαζί με όλα τα άλλα λαϊκά στρώματα), την ανάπτυξη πρακτικών έμπρακτης ανατροπής των πολιτικών των μνημονίων και των αστικών κομμάτων που πιστά τις υπηρετούν. Να ποια είναι η μεγάλη πρόκληση μπροστά στις οργανώσεις των συνταξιούχων, προκειμένου να υπερασπίσουμε πλέον την ίδια μας τη ζωή, να αποτρέψουμε την ληστεία του μόχθου μιας ολόκληρης επαγγελματικής ζωής, να εξασφαλίσουμε την αξιοπρεπή μας επιβίωση.

Επιδίωξη της αγωνιστικής δράσης των σωματείων των συνταξιούχων είναι :

- Να βάλουμε φραγμό στην επιχειρούμενη σήμερα μείωση των κύριων συντάξεων κατά 30%, σε εφαρμογή της αρχής της «αναλογικότητας εισφορών και παροχών».

-Να αποκρούσουμε την απάνθρωπη επίθεση που προδιαγράφει ο μνημονιακός νόμος των Λοβέρδου – Κουτρουμάνη για την κατακόρυφη μείωση των συντάξεων στα 360 ευρώ από την αρχή του 2015.

-Πλήρη αποκατάσταση όλων των συντάξεων στα επίπεδα του 2010, με την άμεση κατάργηση όλων των εφαρμοστικών νόμων των μνημονίων που έχουν επιφέρει αυτές τις μειώσεις.

-Κοινωνικοποίηση και δήμευση της πρόσθετης κερδοφορίας που αποκόμισε το επιχειρηματικό κεφάλαιο τα τελευταία πέντε χρόνια των 60 δισεκατ. ευρώ και την χρησιμοποίηση αυτών των πόρων για την στήριξη του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, των δημόσιων υπηρεσιών υγείας και παιδείας, των εκατοντάδων χιλιάδων ανέργων.

-Επαρκή χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος μέσα από την τριμερή χρηματοδότηση και την ανεύρεση νέων πόρων.

Οι συνταξιούχοι δεν διαμαρτύρονται και δεν αγωνίζονται μόνο για την ανατροπή των αντιασφαλιστικών και αντιλαϊκών πολιτικών. Αγωνίζονται για την σωτηρία και την ανόρθωση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης ώστε να υπάρχει αξιοπρεπής διαβίωση και ικανοποιητική νοσηλευτική και φαρμακευτική περίθαλψη.

Οι συνταξιούχοι αγωνίζονται για μια πολιτική που στο κέντρο της θα έχει τον άνθρωπο και όχι τα υπερκέρδη του κεφάλαιου ντόπιου και ξένου.

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ 

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 2 ΟΚΤΩΒΡΗ στην ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ ΣΤΙΣ 10.30

ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΣΤΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΟΔΩΝ ΚΟΡΑΗ ΚΑΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ 2014

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ

Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2014

Η κρίση στην Δημόσια Υγεία βαθαίνει απότομα.




Του Γιάννη Μάλλιου.

Οι πρόσφατες προκλητικές περικοπές διαγνωστικών εξετάσεων δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Ακολουθούν ένα μακροσκελέστατο κατάλογο διαγνωστικών εξετάσεων αλλά και θεραπευτικών πράξεων που εδώ και καιρό έχουν πάψει ή παύουν να καλύπτονται από τον ΕΟΠΥΥ.

Ο χαρακτήρας των ενεργειών της κυβέρνησης είναι βαθύτατα ταξικός.

Η ηθική και πολιτική παρακμή που αποπνέουν οι ασκούμενες πολιτικές αυτής της κυβέρνησης δεν αφήνουν περιθώρια δεύτερων σκέψεων. Ο χαρακτήρας των ενεργειών της είναι βαθύτατα ταξικός, αποκλείοντας από την πρόσβαση σε υπηρεσίες Υγείας εκατομμύρια συμπολίτες μας, αυξάνοντας ταυτόχρονα την ιατρική αλλά και την φαρμακευτική δαπάνη που καλούμαστε να πληρώσουμε.

Η επιλογή δε της ραγδαίας υποβάθμισης του ΕΣΥ μέσω της υποχρηματοδότησης που θα προκύπτει ως φυσική συνέπεια της διαβόητης ιδιωτικής «ΕΣΑΝ ΑΕ», που εφεξής θα διαχειρίζεται τους εναπομείναντες οικονομικούς πόρους, συνιστά μια εξέλιξη με ανυπολόγιστο κόστος στη δημόσια Υγεία το οποίο σύντομα δυστυχώς θα κληθεί να πληρώσει ο Ελληνικός λαός.

Ειδικά η περιφέρεια, με τους «μαθητευόμενους μάγους» του Υπουργείου Υγείας, θα βρεθεί προ δραματικών τετελεσμένων με το νέο κύκλο κλεισίματος Νοσοκομείων. Είναι ξεκάθαρο ότι οι μεθοδεύσεις τους, όπως και το πρόσφατο παρελθόν κατέδειξε σε πείσμα και του πλέον δύσπιστου, δεν εξυπηρετούν τις σύγχρονες ανάγκες της χώρας βασισμένες σε ένα υγειονομικό χάρτη, παρά αποκλειστικά και μόνο βραχυπρόθεσμη περιστολή της κρατικής δαπάνης, αδιαφορώντας για τις συνέπειες.

Είναι μια πολιτική οικονομικά αδιέξοδη, μα κυρίως ανθρωποκτόνα.

Σύσσωμη καταδίκη από τον επιστημονικό κόσμο.

Σύσσωμος ο επιστημονικός κόσμος (με ελάχιστες θλιβερές εξαιρέσεις) μέσω των επιστημονικών του ενώσεων αλλά και των συνδικαλιστικών του φορέων έχει καταγγείλει αυτή την βαθειά αντιδημοκρατική εκτροπή.

Γιατί το δικαίωμα στη Ζωή, στην Υγεία και στην Αξιοπρέπεια στέκουν στον πυρήνα κάθε Δημοκρατικής συνείδησης.

Καθόλου τυχαία δεν είναι και τα μηνύματα οργής από τον Ιατρικό κόσμο που καταφθάνουν στο κυβερνητικό επιτελείο ενόψει μάλιστα και των προσεχών εκλογών των Ιατρικών συλλόγων, τα οποία τους έχουν τρομοκρατήσει.

«Προληπτικά δεν κάνουμε εξετάσεις μήπως τυχόν και βρούμε κάτι»!

Το χυδαίο και προκλητικό αντεπιχείρημα ότι ο προληπτικός έλεγχος συνιστά οικονομική επιβάρυνση δεν αντέχει ούτε καν με όρους μακροοικονομίας, διότι εάν το Υπουργείο Υγείας ήθελε πράγματι να περικόψει τις δαπάνες θα επένδυε στην πρόληψη (όπως πράττει κάθε άλλη χώρα ανά την υφήλιο) αλλά και συνολικά στην πρωτοβάθμια Υγεία αντί να την καταστρέφει.

Αντί αυτού σπεύδει να δηλώσει δια μέσου του διοικητή του ΕΟΠΥΥ σε τηλεοπτικό κανάλι πως «προληπτικά δεν κάνουμε εξετάσεις μήπως τυχόν και βρούμε κάτι»!

Η Δημόσια Υγεία όμως είναι «δευτερευόντως λευκή ποδιά και κάψουλες».

Η Δημόσια Υγεία είναι πράγματι δευτερεύοντως αποτέλεσμα του βαθμού και της ποιότητας λειτουργίας του δημόσιου συστήματος Υγείας και της πρόσβασης σε αυτό.

Είναι πρώτα και κύρια αποτέλεσμα της ευχέρειας πρόσβασης του λαού μας σε βασικά αγαθά όπως η στέγη, η θέρμανση, η διατροφή, το ρεύμα, η εργασία κ.α. Αγαθά των οποίων η αποστέρηση έχει οδηγήσει σε αύξηση της νοσηρότητας η οποία, συνδυαζόμενη με την πολιτική της κυβέρνησης στο χώρο της Υγείας, έχουν δημιουργήσει μια κατάσταση της οποίας ο αντίκτυπος έχει φτάσει και έχει περιγραφεί ως τραγωδία σε επιστημονικά περιοδικά διεθνούς εμβέλειας και κύρους καθώς και στον διεθνή έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο.

Πάνω και πριν απ’ όλα όμως, η πραγματικότητα αυτή έχει διαβεί το κατώφλι εκατομμυρίων συνανθρώπων μας οδηγώντας, αν όχι στην φυσική εξόντωση τους, σε κοινωνικό αποκλεισμό, περιθωριοποίηση, μείωση των δεικτών Υγείας καθώς και του προσδόκιμου ζωής.

Όταν το δικαίωμα στη ζωή χαρακτηρίζεται ως λαϊκισμός υπάρχει άραγε λύση;

Ναι, υπάρχει, και δεν είναι λαϊκισμός να ζητάς και να αγωνίζεσαι για το δικαίωμα στην ζωή και την αξιοπρέπεια.

Δεν είναι λαϊκισμός να ζητάς και να αγωνίζεσαι για μια κοινωνία με ισότητα, ισονομία και αλληλεγγύη.

Δεν είναι λαϊκισμός να αρνείσαι να αποδεχτείς μια ζωή χωρίς προοπτική, χωρίς δικαιώματα, χωρίς μέλλον.

Η λύση υπάρχει, όχι όμως στα πλαίσια αυτής της κυβέρνησης, όχι στα πλαίσια αυτών των πολιτικών.

Η πολιτική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για την Υγεία έχει συγκεκριμένες στοχεύσεις, επιστημονικά τεκμηριωμένες, συγκεκριμένες, ρεαλιστικές και βιώσιμες άρα ριζοσπαστικές.

Πριν απ’ όλα συναίσθηση ότι η ανθρώπινη ζωή και υγεία δεν μπορούν να αποτελούν πεδίο πολιτικού τσαρλατανισμού και ιδεοληπτικής νεοφιλελεύθερης απαξίωσης.

Ο αγώνας αυτός πρέπει να δοθεί απ όλους μας.

Η κυβέρνηση συνειδητοποιώντας με απελπισία την απόλυτη περιθωριοποίησή της από την κοινωνία έχει αποφασίσει συνειδητά να παραμείνει γαντζωμένη στην εξουσία με κάθε θεμιτό ή αθέμιτο μέσο.

Και η απελπισία είναι κακός σύμβουλος, οδηγεί σε πράξεις παραφροσύνης.

Στόχος της πολιτικής της είναι να υπονομεύσει κάθε αναπτυξιακή προοπτική της χώρας μας εκχωρώντας άνευ όρων και χωρίς προσχήματα κάθε Δημόσιο αγαθό, μεταξύ των οποίων και την Δημόσια Υγεία, σε ημετέρους.

Γι αυτό κάθε στιγμή που την αφήνουμε να διαχειρίζεται τις τύχες μας η ανθρωπιστική κρίση στον τόπο μας θα βαθαίνει.

Στο προσκλητήριο του αγώνα για μια ανατροπή της πολιτικής των νεοφιλελεύθερων αδιεξόδων έχουμε όλοι μας χρέος να συμμετέχουμε.

Στο προσκλητήριο του αγώνα για την διατύπωση ενός νέου πολιτικού υποδείγματος με επίκεντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του έχουμε όλοι μας χρέος να συμμετέχουμε.

Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε.

Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014

Ποιοι συνταξιούχοι δικαιούνται ΕΚΑΣ από 30 ως 230 ευρώ για το έτος 2014.



Οι συνταξιούχοι όλων των Ταμείων, πλην του ΟΓΑ και του ΝΑΤ, δικαιούνται μηνιαίο Επίδομα Κοινωνικής Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΚΑΣ), υπό την προϋπόθεση ότι πληρούν σωρευτικά συγκεκριμένα κριτήρια.

Το επίδομα δικαιούνται μόνο όσοι έχουν συμπληρώσει το 65ο έτος της ηλικίας τους, ενώ το ποσό κλιμακώνεται από 30 ως 230 ευρώ τον μήνα, ανάλογα με το εισόδημα του δικαιούχου.

Το δίκτυο πληροφόρησης και συμβουλευτικής των εργαζομένων του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ καταγράφει το ισχύον καθεστώς για την ειδική παροχή του ΕΚΑΣ, τους δικαιούχους και τις προϋποθέσεις χορήγησής της.
Σύμφωνα με την τελευταία απόφαση του υπουργού Εργασίας για το έτος 2014 δικαιούχοι του επιδόματος είναι οι συνταξιούχοι που συγκεντρώνουν αθροιστικά τις εξής προϋποθέσεις:

1. Οριο ηλικίας. Οι συνταξιούχονα έχουν συμπληρώσει το 65ο έτος της ηλικίας, με μοναδική εξαίρεση από τον ηλικιακό περιορισμό τα τέκνα που λαμβάνουν σύνταξη λόγω θανάτου του γονέα τους. Επίσης εξαιρούνται οι ανάπηροι συνταξιούχοι, με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 80%, εφόσον πληρούν και τα εισοδηματικά κριτήρια.

2. Εισόδημα (σύμφωνα με τη φορολογική δήλωση του προηγούμενου οικονομικού έτους). Το συνολικό καθαρό ετήσιο εισόδημα από συντάξεις (κύριες, επικουρικές και βοηθήματα), μισθούς, ημερομίσθια και λοιπά επιδόματα που χορηγήθηκαν σε μισθωτό να μην υπερβαίνει το ποσό των 8.472,09 ευρώ. (Για τον προσδιορισμό του εισοδήματος αυτού δεν λαμβάνονται υπόψη τα ποσά που αντιστοιχούν στη σύνταξη αναπήρων και θυμάτων πολεμικής περιόδου κατά την εκτέλεση της στρατιωτικής υπηρεσίας, στην ισόβια σύνταξη σε πολύτεκνες μητέρες (Ν. 1892/1990, άρθρο 63, παρ. 4, όπως ισχύει), καθώς και στα προνοιακά βοηθήματα του υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης).

Επίσης το συνολικό ετήσιο ατομικό φορολογητέο εισόδημα του συνταξιούχου, καθώς και το απαλλασσόμενο ή φορολογούμενο με ειδικό τρόπο, να μην υπερβαίνει το ποσό των 9.884,11 ευρώ. Ενώ το οικογενειακό φορολογητέο εισόδημα να μην υπερβαίνει το ποσό των 15.380,9 ευρώ.

Πάντως το συνολικό ακαθάριστο ποσό κύριας και επικουρικής σύνταξης στο οποίο συμπεριλαμβάνονται και τα πάσης φύσεως επιδόματα, πλην των επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων – Πάσχα και αδείας, δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα 850 ευρώ.

3. Τόπος διαμονής. Για την καταβολή του επιδόματος και πέραν των παραπάνω προϋποθέσεων, θα πρέπει οι δικαιούχοι να έχουν ως μόνιμο τόπο διαμονής την Ελλάδα.

Παπαδής Κώστας
tovima.gr

Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

ΜΕΤΑ: Νέα επίθεση στις συντάξεις!







22/7/2014

Η κυβέρνηση προχώρησε σε άλλη μία μείωση των συντάξεων μέσα στο κατακαλόκαιρο με το νέο τρόπο υπολογισμού της παρακράτησης φόρου των συνταξιούχων. 

Οι συνταξιούχοι θα δουν άλλη μια φορά τη σύνταξη να μειώνεται καθώς από 1η Αυγούστου η παρακράτηση φόρου θα γίνεται με βάση το σύνολο της κύριας και της επικουρικής σύνταξης.

Όσο και αν η κυβέρνηση προσπαθεί να υποβαθμίσει το μέτρο η μείωση της σύνταξης δεν κρύβεται.

Την ίδια ώρα με όχημα την έκθεση του ΚΕΠΕ (Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών μελετών) προετοιμάζεται για μια νέα ισοπεδωτική επίθεση στα ασφαλιστικά ταμεία.

Το ΚΕΠΕ δεν ανακάλυψε την Αμερική αλλά μεταξύ άλλων στα συμπεράσματά του αναφέρει πως από το 2011 έως το 2013 ο αριθμός των ασφαλισμένων μειώθηκε (ανεργία – μαύρη εργασία – ανασφάλιστη εργασία) και ο αριθμός των συνταξιούχων αυξήθηκε. Σημειώνει δε πως αυτό σε συνδυασμό με τη μείωση των μισθών και τη μειωμένη οικονομική δραστηριότητα εξηγεί τη μείωση των εσόδων και δημιουργεί προβληματισμό για το μέλλον.

Η κυβέρνηση χρησιμοποιώντας τα προβλήματα που δημιούργησε ή διόγκωσε η πολιτική των μνημονίων έρχεται να συνεχίσει στο ίδιο μοτίβο και επεξεργάζεται νέες αυξήσεις ορίων ηλικίας, νέες μειώσεις στις συντάξεις, νέες περικοπές στη χρηματοδότηση και νέες μειώσεις στις ασφαλιστικές εισφορές.

Το ΜΕΤΑ αντιστέκεται στη νέα λεηλασία και στη νέα επιδρομή κατά των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων.

Το ΜΕΤΑ θεωρεί ότι η πλειοψηφία στη ΓΣΕΕ θα πρέπει να πάψει να σφυρίζει αδιάφορα, θα πρέπει να σταματήσει να είναι συμμέτοχος και συνένοχος, να αναδείξει τη νέα επιδρομή, τη νέα επίθεση και να σχεδιάσει την αντίδραση και αντίσταση των εργαζομένων και των συνταξιούχων.

Η ίδια συνταγή των περικοπών των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, της μείωσης των συντάξεων, της αύξησης των ορίων, της μείωσης των εισφορών και της μείωσης της χρηματοδότησης θα μειώσει δραματικά ακόμη περαιτέρω το βιοτικό επίπεδο των συνταξιούχων και θα συνεχίσει το φαύλο κύκλο των μέτρων που για άλλη μια φορά θα είναι τα «τελευταία».

Η λύση περνάει μέσα από άμεση στήριξη των ασφαλιστικών ταμείων και κυρίως από την αλλαγή των κεντρικών πολιτικών μνημονιακών επιλογών που αυξάνουν την ανεργία, μειώνουν τους μισθούς, μειώνουν τις ασφαλιστικές εισφορές, μειώνουν τη χρηματοδότηση και συνακόλουθα μειώνουν τα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων.

Δευτέρα, 14 Ιουλίου 2014

Πέμπτη 17 Ιούλη, ώρα 9πμ παρέμβαση έξω από το Υπουργείο Εργασίας για τοασφαλιστικό.




Σας υπενθυμίζουμε ότι αυτή την εβδομάδα το ΜΕΤΑ 14-17/07/2014οργανώνει πανεξόρμηση για το ασφαλιστικό, το οποίο οδηγείται σε πλήρη κατάρρευση.

Η περαιτέρω μείωση των επικουρικών συντάξεων και των παροχών των ταμείων πρόνοιας, καθώς και η εφαρμογή από 1/1/2015 για τις κύριες συντάξεις, του συστήματος της βασικής και αναλογικής σύνταξης, όπου το κράτος θα εγγυάται τη βασική, που θα φτάνει μέχρι 360€.


Τέλος την Πέμπτη 17 Ιούλη, στις 9πμ έξω από το Υπουργείο εργασίας, Σταδίου 29, θα γίνει παρέμβαση για καταδίκη της κυβερνητικής πολιτικής και ενημέρωσης του κόσμου για το θέμα αυτό.

Καλούνται ΟΛΑ τα συνδικαλιστικά στελέχη και οι συνταξιούχοι να συμμετάσχουν στην παρέμβαση αυτή του ΜΕΤΑ.

Από την Ε/Ε την ΜΕΤΑ                                                   Αθήνα 14-07-2014

Κυριακή, 6 Ιουλίου 2014

ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ Σε «πιλοτική δίκη» η Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων


Με ακύρωση απειλείται και η Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ) που έχει οδηγήσει από τον Αύγουστο του 2010 μέχρι σήμερα σε σημαντικές περικοπές συντάξεων, καθώς το ζήτημα παραπέμφθηκε προς έλεγχο συνταγματικότητας και νομιμότητας σε «πιλοτική δίκη» στην Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Η παρακράτηση της ΕΑΣ αμφισβητήθηκε από πολλούς συνταξιούχους (κυρίως στρατιωτικούς, δικαστικούς κ.λπ.) ως αντίθετη στις διατάξεις του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ (Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου) που κατοχυρώνει τα περιουσιακά δικαιώματα. Παράλληλα τέθηκαν ζητήματα παραβίασης του Συντάγματος, αλλά και νομιμότητας όσον αφορά τον τρόπο υπολογισμού της εισφοράς, καθώς οι αλλεπάλληλες κρατήσεις με νεότερες νομοθετικές ρυθμίσεις καταγγέλλεται ότι γίνονται εσφαλμένα, με αποτέλεσμα να περικόπτονται από τους συνταξιούχους μεγαλύτερα ποσά από τα προβλεπόμενα στη σχετική νομοθεσία.

Λόγω του γενικότερου ενδιαφέροντος, της σωρείας σχετικών προσφυγών και των σοβαρών προβλημάτων νομιμότητας, ο γενικό επίτροπος του Ελεγκτικού Συνεδρίου (ΕΣ) ζήτησε να παραπεμφθούν σε «πιλοτική δίκη» δύο σχετικές ενστάσεις που έχουν υποβάλει συνταξιούχοι στρατιωτικοί για να λυθούν τα νομικά προβλήματα. Η αρμόδια τριμελής επιτροπή του ΕΣ υπό τον πρόεδρο ΕΣ Ιω. Καραβοκύρη (που μόλις αποχώρησε από το σώμα) έκανε δεκτό το σχετικό αίτημα για να αντιμετωπιστεί «πιλοτικά» το ζήτημα και να δοθεί κατευθυντήρια γραμμή για όλες τις σχετικές υποθέσεις.

Στη μία περίπτωση συνταξιούχος στρατιωτικός ζητεί την ακύρωση της ΕΑΣ ως αντισυνταγματικής και αντίθετης σε διεθνείς συμβάσεις γιατί προσβάλλει «γεννημένα» περιουσιακά του δικαιώματα, ενώ στην άλλη περίπτωση συνταξιούχος στρατιωτικός θέτει ζήτημα επιστροφής ποσών, λόγω εσφαλμένου υπολογισμού της ΕΑΣ. Συγκεκριμένα υποστηρίζει ότι η ΕΑΣ υπολογίζεται εσφαλμένα με βάση το ακαθόριστο ποσό της και όχι με βάση το καθαρό καταβαλλόμενο ποσό.

Επίσης υποστηρίζει ότι για τον υπολογισμό του ποσοστού της ΕΑΣ λαμβάνεται υπόψη το ποσό της σύνταξης, όπως αυτό ανερχόταν κατά τον χρόνο θέσπισης της εισφοράς (1η/8/10) με τον Ν. 3865/10 και όχι εκείνο το ποσό που έχει διαμορφωθεί με τις διαδοχικές μειώσεις της σύνταξής του με τους νόμους 4024/11, 4051/12 και 4093/12.

Αν κριθεί ότι υπάρχει πρόβλημα συμβατότητας με το Σύνταγμα ή την ΕΣΔΑ ή εάν επιβεβαιωθεί ότι γίνεται επί χρόνια εσφαλμένος υπολογισμός στην παρακράτηση, θα ανοίξει ο δρόμος για επιστροφή μεγάλων κονδυλίων σε χιλιάδες συνταξιούχους. Η ΕΑΣ επιβλήθηκε με τον Ν. 3865/10 σε συντάξεις 1.400€ και αναπροσαρμόστηκε σε ποσοστά από 6%-14% σε συντάξεις που κυμαίνονταν κλιμακωτά έως 1.700€, 2.000€, 2.300€ κ.λπ.

Προσφυγές κατά της έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης έχουν υποβληθεί και από μισθωτούς, ενώ για τους δικαστικούς λειτουργούς το «Μισθοδικείο» έχει παραπέμψει τις ενστάσεις αντισυνταγματικότητας σε διάφορα διοικητικά δικαστήρια της χώρας.

ΑΛ. ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ

http://www.ethnos.gr/

Τετάρτη, 2 Ιουλίου 2014

Όχι στο ξεπούλημα της ΔΕΗ. Όλοι στο παναττικό συλλαλητήριο της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ την Πέμπτη 3 Ιούλη 2014

 

 

Η Εκτελεστική Επιτροπή του ΜΕΤΑ καλεί όλους τους εργαζόμενους της Αθήνας να συμμετέχουν μαζικά στο Παναττικό συλλαλητήριο, που διοργανώνει η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, την Πέμπτη 3 Ιουλίου, στις 19:00, έξω από τα κεντρικά γραφεία της ΔΕΗ στην οδό Χαλκοκονδύλη 30.

Η διάλυση και το ξεπούλημα της ΔΕΗ, αποτελεί έγκλημα διαρκείας, αφού παραδίδει το στρατηγικό κλάδο της ηλεκτρικής ενέργειας σε ιδιώτες, εκποιεί μισοτιμής το δημόσιο πλούτο στα διεθνές κεφάλαιο και καταδικάζει μια μεγάλη μερίδα του ελληνικού λαού να στερείται ενός βασικού κοινωνικού αγαθού, του ηλεκτρικού ρεύματος!

Η υπεράσπιση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της ΔΕΗ, αποτελεί παλλαϊκό καθήκον και δεν αφορά μόνο τους εργαζόμενους σ’ αυτή, γι’ αυτό και η πάλη για την μη ψήφιση του σχεδίου νόμου, που εκποιεί και διαλύει τη ΔΕΗ, αποτελεί πρώτιστο καθήκον αυτή την περίοδο για το σύνολο των εργαζομένων.

Η Εκτελεστική Επιτροπή του ΜΕΤΑ καλεί όλα τα συνδικάτα να συμπαραταχθούν με τους εργαζόμενους της ΔΕΗ και την ομοσπονδία τους και να πάρουν μέρος στο συλλαλητήριο της Πέμπτης και σ’ όλες τις κινητοποιήσεις που οργανώνονται και στις άλλες πόλεις της χώρας μας.

Το σημείο συνάντησης του ΜΕΤΑ θα είναι την ίδια ώρα στη γωνία Χαλκοκονδύλη και 3ης Σεπτεμβρίου.

 

Η Ε/Ε του ΜΕΤΑ

Πέμπτη, 26 Ιουνίου 2014

ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ)



Την Τετάρτη 25 Ιουνίου 2014 πραγματοποιήθηκε κοινή συγκέντρωση διαμαρτυρίας ενάντια στην ισοπέδωση των συντάξεων στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ) στην οδό Φιλελλήνων 13-15 στο Σύνταγμα, από συνταξιουχικά σωματεία αλλά και ομοσπονδίες εργαζομένων.
Πάνω από ένα εκατομμύριο συνταξιούχοι θα υποστούν οριζόντια περικοπή ύψους 5,2% σε όλες τις επικουρικές συντάξεις που χορηγεί το ΕΤΕΑ. 
Μάλιστα με την εφαρμογή από την 1η Ιουλίου της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος και του συντελεστή βιωσιμότητας, οι συντάξεις θα "εξαφανιστούν", καθώς αν ένα ταμείο επικουρικής ασφάλισης δεν πληροί αυτές τις προϋποθέσεις δε θα χορηγεί καθόλου συντάξεις.

Στη κινητοποίηση διοργάνωσαν οι Πανελλήνιοι Σύλλογοι Συνταξιούχων Επικουρική Ασφάλισης ΕΤΕΑ (ΤΕΑΥΕΚ-ΤΑΝΠΥ-ΤΕΑΧ) και συμμετείχαν η Πρωτοβουλία Συνταξιούχων, η Ανώτατη Γενική Συνομοσπονδία Συνταξιούχων Ελλάδος (ΑΓΣΣΕ), η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας (ΟΙΥΕ), ο Πανελλήνιος Σύλλογος Εργαζομένων στη ναυτιλία και τον τουρισμό (ΠΑΣΕΝΤ).

Μετά την παράδοση του ψηφίσματος διαμαρτυρίας προς τον Υποδιοικητή του ΕΤΕΑ οι παρευρισκόμενοι συνάδελφοι προχώρησαν προς το Υπουργείο Οικονομικών για να δηλώσουν την συμπαράστασή τους στον αγώνα που δίνουν οι Καθαρίστριες του Υπουργείου.

Τετάρτη, 25 Ιουνίου 2014

Μόνο για την "δικαιοσύνη" τους....


απο τον Γιωργο Βασιλειάδη.

Δυο μέτρα και δυο σταθμά χρησιμοποιεί λοιπόν η κατά τα άλλα αδέκαστη δικαιοσύνη.

Αντισυνταγματικές οι περικοπές συντάξεων...(των δικαστικών), ΜΟΝΟ!! ....διαβάζω...

Βέβαια. Κρατούν το μαχαίρι και το πεπόνι, στη μοιρασιά όσον αφορά την "κάστα" τους.

Στην απόφαση σημειώνονται μεταξύ άλλων τα εξής: «Οι συγκεκριμένες περικοπές προσκρούουν ευθέως στο Πρώτο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ που προστατεύει την περιουσία, στην έννοια της οποίας περιλαμβάνονται οι αποδοχές και οι συντάξεις. Οι εν λόγω περικοπές υπερβαίνουν τα όρια που θέτουν οι συνταγματικές αρχές της αναλογικότητας και της ισότητας στα δημόσια βάρη. Ναι μεν το κράτος μπορεί να προβεί σε μείωση των συντάξεων δικαστικών (όπως και των αποδοχών τους), όμως η μείωση αυτή δεν μπορεί να γίνει χωρίς να έχει προηγουμένως εκτιμηθεί το δημοσιονομικό όφελος, σε σχέση με τις επιπτώσεις της μείωσης αυτής, καθώς και αν η μείωση είναι αναγκαία ή θα μπορούσε να αναπληρωθεί με άλλα μέτρα ισοδύναμου αποτελέσματος, με μικρότερο κόστος».

Και από κοντά οι ένστολοι. Να μην ψηφίσουν την τροπολογία για τη μισθολογική αποκατάσταση των δικαστικών λειτουργών απειλούν πέντε γαλάζιοι βουλευτές. Ο όρος που θέτουν είναι να αποκατασταθούν, παράλληλα, και οι μισθολογικές αδικίες και των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων.

Και αναρωτιέμαι εγώ ο απλός συνταξιούχος του ΙΚΑ που μου έχουν πετσοκόψει τη σύνταξη σχεδόν 50%....
Δεν ισχύει και για εμένα αυτή η παράγραφος; και αν όχι, γιατί πρέπει εγώ να υπομείνω την περικοπή; δεν έχει εδώ εφαρμογή η συνταγματική αρχή της αναλογικότητας και ο συνταγματικά κατοχυρωμένος κανόνας της ισότητας κύριοι δικαστές;

Ασφαλώς και δεν είμαστε όλοι ίσοι.

Η συγκυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στηρίζεται εκ των πραγμάτων αυτή τη στιγμή κυρίως στα ΜΜΕ για να "περνάει" την πολιτική της στο Λαό, στη δικαιοσύνη για να την "καλύπτει" νομικά και στους ένστολους για να "συμμορφώνει" τους ανυπάκουους. Αρα για αυτούς τους κλάδους υπάρχει διαφορετική αντιμετώπιση, είναι λίγο πιο ίσοι από τους άλλους γιατί τους έχει ανάγκη το σύστημα για να επιβιώνει….  

Το αυτονόητο εδώ είναι ότι ΝΑΙ πρέπει να σου περικόψουν εσένα 50% για να έχουν περιθώριο να μη περικόψουν στους “άλλους” τίποτα η μόνο κάτι ελάχιστο.

Το κατάλαβες συνταξιούχε ψηφοφόρε της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ; η θέλεις να σου την περικόψουν τελείως;;